“Blend”

ronanharthart

A vector portrait ft. Saoirse Ronan

Paano mo malalaman na mahal mo na ang isang tao (in a romantic way)?

I had a conversation with a close friend yesterday night habang umiinom ng milktea. Of course, our topic is about “love” itself, and how can a person say that they already love someone.

It’s a hard question actually, tho sabi ko, iba-iba naman ang meaning ng love sa iba’t-ibang tao. Naalala ko dati, nag-survey pa ako para makagawa ng essay about do’n. Iba-iba ang sagot nila sa tanong ko na ito: ‘Paano mo ba masasabing mahal mo na ang isang tao?’

Some says kapag you’re willing to sacrifice everything for that person, that’s when you finally know you love him/her; some says kapag tanggap mo ang lahat about sa tao na iyon, mapa-positive or negative man ito; and some simply says it doesn’t have a reason, you just know it.

Pero hindi lang do’n nag-end up ang usapan. Si friend kasi biglang nagtanong: paano mo malalaman na love na ang nararamdaman mo? Matitiyak mo ba na love na iyon? Paano kung akala mo lang love na iyon, pero hindi pala? At yung akala mong hindi love, ay love na pala? at ilang tanong rin katulad ng ‘may boundaries ba dapat yung mga gagawin mo para sa isang tao para masabing hindi pa iyon love? May parameter ba ang love?’.

Sa totoo lang naloka ako sa tanong niya, and realized… Oo nga. Mayroon ba? May factors ba na dapat i-take note at tandaan para malaman na romantic love na ang nafefeel mo at hindi lang simply platonic? Well, take this for example… everyday kayong nag-uusap ng isang tao and you both send good morning and good night messages, you’ll hear him/her out thru good times and bad times, you’re always there beside that person, and you sacrifice your time masamahan lang siya. Masasabi mo bang romantic love na iyon, kahit na you’re simply just friends? Compared to a situation na minsan lang kayong magkita, minsan mo lang siyang makausap, but oh boy, you feel some deep connections! You’re willing to spend time too, sacrifice time too, hear them out ’til morning too, but it’s just a thought, walang practice. Puro thought and idea lang. Mako-consider mo bang romantic love na? Ano bang pinagkaiba?

Mahal mo na ba siya kapag hindi siya maalis sa isip mo? Mahal mo na ba siya kapag gustong gusto mo siyang makita every day? Mahal mo na ba siya kapag kinakabahan ka every time na magkikita kayo? Mahal mo na ba siya kapag nag-iimagine ka ng mga bagay-bagay sa inyong dalawa? How can you say it’s love?

Ah, balik tayo sa tanong ko. Paano mo masasabing mahal mo na ang isang tao? Dati naniniwala ako na walang reasons ang love. Kabilang ako sa mga taong sumagot noon na walang dahilan ang pag-ibig, walang sagot sa tanong, sadya mo na lang mararamdaman ito. Biglaan. Walang factors to take note. Smooth.

Pero mali. Meron pala talaga.

In my experience, basically, masasabi kong mahal mo na ang isang tao kapag inuuna mo ang kapakanan niya kaysa sa kapakanan mo. Siguro ito ang number one. Mas iniisip mo siya, kaysa sa’yo. Bigla kang mawawala sa eksena at tanging siya na lang ang nakapokus. Sa kaniya iikot ang lahat. Maging ang magiging desisyon mo, sa kaniyang nakasalalay. Ikaw ang magdedecide, hawak mo pa rin ang mundo mo, pero sa kaniya ka na nakatingin. Magiging selfless ka pag dating sa taong iyon. Isa pa, you’ll try to enter his/her world. you’ll be interested sa mga bagay na gusto niya. Susubukan mo ang mga bagay na ginagawa niya, and you’ll try to love it para lang masabayan mo siya. Gano’n eh. Selfless ka na kasi. Third, magkakaroon ka ng maraming oras. Pero sa sarili mo wala. Oo, dahil nga inuuna mo na siya at susubukan mo nang pasukin ang mundo niya, malilimutan mo na na may mundo ka rin. Kapag may nagtatanong kung busy ka, sasabihin mo palagi ay oo, pero para sa taong iyon ay hindi. You’ll make time. Tingin mo nga ay kulang pa nga ang pag-alay mo ng 24hrs para sa taong iyon.

But friends, lahat ng sinabi ko ay mali. Hindi dapat gano’n palagi. Kasi kung iyon ang gagawin mo, magiging miserable hindi lang ang buhay mo, kundi pati ang buhay ng taong mahal mo.

Yes, it’s okay to consider the person you (think you) love, pero hindi dapat sa lahat ng oras ay siya lang ang iisipin mo. What about you? What about the people around you? Ah, huwag mo siyang gawing mundo mo.

Ayos lang din na subukan mo ang mga hilig niya, but don’t forget na you have yours too. May hilig ka rin, may mga bagay ka rin na dapat gawin, at hindi iyon dapat nababalewala.

Tama lang din na bigyan mo siya ng oras, pero don’t only focus sa taong iyon. Huwag mong kalimutan na kailangan mo rin ng oras para sa iyong sarili, mga kaibigan at pamilya.

Kung talagang mahal mo ang isang tao, you’ll prove to every one na karapat-dapat ka para sa kaniya. You’ll give your best shots to become the very best version of yourself. Aayusin mo muna ang sarili mo, before trying to fix somebody. Aalisin mo muna ang lahat ng frustrations, disappointments, and insecurities bago ang sa kaniya. Pupunuan mo muna ang lahat ng pagkukulang mo, bago ang sa kaniya. Dapat ayos ka muna, bago ang lahat. You should be complete first for you to complete someone. \

All in all, kailangan matutunan mo munang mahalin ang sarili mo, bago ka magmahal ng iba.

Kung naipagtanggol lang sana kita sa kanila

tumblr_odr4rplv9u1sjc2x6o1_1280

Sa aking kaarawan, kasama sana kita
ngunit ang mga nakamaskara, kinuha ka
“Huwag mo siyang sasaktan, ako na lang”
ang huli mong hiyaw bago ka magpaalam

isang likhang sining at maikling akda para mga magulang na lubus-lubusan ang pagmamahal sa kanilang mga anak

(late upload: mother and child entry for Maningning Miclat Art Competition 2016, 18×24 Acrylic on Canvas)

Untitled Drawing #1

rima

Ballpoint on paper with black & white filter

Buti Sana Kung…

Habang naglalakad pauwi,
Tinanong nila ako isang beses.
Mukhang alam ko na, aking naisip.
“nakamove on ka na ba bes?”
“Kumusta naman ang puso mo?
Hindi na ba dumudugo?”

Ngumiti na lang ako bilang sagot
Hindi umimik sa kanilang tanong.
Hindi naman sila maniniwala kung sasabihin kong oo.

Oo.
Malayo na ang naihakbang ko
kaya ko nang lumingon nang hindi napapaitan
sa lasa ng iyong pekeng pagmamahal

Oo.
Naghilom na ang mga hiwa sa puso.
Kahit na puro plaster at tahi
kahit na nabugbog sa iyong binigay na sakit.

Oo.
Hindi na kita naiisip.
Pero minsan iniisip kita.
Inaalala ko kung gaano ako nagpakatanga.
Para sa susunod, hindi na mauulit.

Oo.
Hindi na nalulumbay tuwing gabi.
Sa mga oras na wala akong makasamang magkape.

Oo.
Hindi na.

Oo.
Hindi.

Ano pang dahilan para manatili?
Rason para ‘di umusad?
Para patuloy na magdugo ang kalooblooban?

Buti sana kung guwapo ka.
Buti kung mayaman.
Buti kung maganda ngiti mo.
Pati mga mata mo.

Buti sana kung tinanggap ako ng pamilya mo.
Noong panahong iniisip kong tayo na hanggang dulo.
Buti kung kinausap ako ng kapatid mo.
Tanda mo?
Buti sana kung kinausap mo ako
at dinamayan
noong panahong kailangan ko ng “someone”.

Buti sana kung pinahalagahan mo
ang mga bagay, pangyayari, mga luha
mga tawa at masasayang ala-ala
na naibigay ko sa’yo.

Buti sana kung marami kang naiambag
sa pagunlad ko bilang kaibigan
Bilang mamamayan.
Bilang babae.
Bilang tao.

Buti na lang ano?
Buti na lang hindi ako pihikan sa pagmamahal.
At ikaw ang napili ng puso kong bulag.
Sabagay, bulag nga eh.
Kaya hindi niya nakita sa umpisa pa lang…
Ako’y sasaktan mo lang.

Pero alam mo,
kung ginawa mo lang ang kaisa-isang “kung”
May dahilan sana ako para manatili.
May rason para ‘di umusad,
Para patuloy kang mahalin kahit mahirap.

Pero hindi eh.

Buti sana kung minahal mo ako ng totoo.

Pinilit… pinipilit (Isang tula na dahil sa’yo, hindi para sa’yo)

Di ko na mabilang —
Siguro’y sinadya na ring kalimutan
— ang mga araw na nagdaan
Na wala ka sa isipan
At sa aking tabi,
Tuwing gabi,
Tuwing naiinip,
At naghahanap ng sasagip
Sa aking sarili.

Ngunit sa bawat araw
At bawat sandali
Na ninais kong ilimbag
At isulat sa papel
Ang damdamin kong nagliliyab
Upang maibsan ang bigat
ay nasisilip ka sa mga letra
Mga salita, mga talata
Na dati’y iyong tinitirhan
Ngunit iyong nilisan.
Awtomatik na lumalabo’t
Nawawalang saysay
Ang mga paningin
at mga kamay
Na pawang ‘di na alam
kung anong silbi nila sa katawan.

Isang beses rin nakita ko,
Hindi sinasadya ito,
Ang mga lumang litrato mo
(Natin, dahil kasama ako)
na nasa loob na ng sobreng
mukhang mas bago pa
Kaysa sa nalimot mong pangako.
Doon napagmasdan ko
(Doon lamang, tunay na nakalulungkot)
Sa larawan na may ngiti mo
— ngiti ng iyong mga labi,
Mga mata at puso —
Kung paanong ang isang tao’y
Maaaring maging maligaya’t
makaramdam ng pagmamahal
Ng walang katapusan.

Lumipas ang buwan;
Ang mga oras ay humaba.
Lumalim, lumamig
Lalong ‘di alintana
Ang mga itinagong sakit,
Mga tinakpang butas
Gamit lamang ang pagtawa.
Nakangiti akong lumabas,
Magiliw na naglakad,
Halos kawayan ang lahat,
Upang ipakitang wala nang sugat
Wala ring peklat
Na dulot ng iyong pang iiwan.

Kaso, palaging may kaso.
Dahil nakadaumpalad ko
ang isa sa kakilala mo.
Muli ka niyang hinanap
Tinanong at kinamusta.
Ngumiti ako ng masigla
Inakalang ayos na
Kaya ko na
Nalimot ko na.
Ngunit ako na nama’y nawala
Naubusan ng sasabihin
At mga dahilan
Sa hindi ko sinasadyang
pag-babalik tanaw
Sa sinubukan
At pinilit
na binura kong ala-ala.

 

“Kinakarir”

Hi guys! How are you? I hope you’re doing great! If you’re going to ask me, I’m fine. I just celebrated my 22nd birthday last 10th of July! Wasn’t able to post some pics tho. I only had a nice dinner with my family. My eldest brother cooked for me. :)

Going through, I’m kinda loaded but still can find extra time to do and discover things I love. I just finished editing the annual book of our school in 2014. There were some mistakes in the layout and printing so a hundred of printouts has returned to us for editing. Glad that the soft copy of it was found and sent to us so we didn’t have to start from the scratch!

By the way, I am just here to share to you some of my works I’ve made in the past week. As I told you in one of my post, we are learning about how to vector in our CAD subject. This kind of art really amuses me to the point that I’m getting addicted to it. Lol. It started when our Instructor told us to create our self portrait vector. At first, I really didn’t know how to do it. I was really confused because you have to create soooo many shapes and lines and some of them are overlapping! It is literally such a pain in the eyes.

As much as I wanted to post and also include here the process on how I did it, I couldn’t. I forgot to do some print screen of it step by step. So instead, I’m just going to share to you three of the vector portrait I’ve made!

rijmassHere is the first. Since it’s my first time, you can see that it’s not that super smooth and there are parts of my work that are edgy. Hihi. It took me so long to figure out how to layer it. I  mean, the shapes. It’s hard to explain. Haha. I also ran out of time so I just fill some spaces with colors.12805707_808853429219366_1044642482639453513_nThis is the second I made. Say hi to my sister! Actually, I wanted to do another one for myself because I was not satisfied with the first. But being a (weird) artist, I really couldn’t draw (or create) my self! So I decided to vector my sister’s face instead of mine. This time, I studied my subject and took a long time figuring out what to layer first. Heehee. I suggest, (and our instructor suggests too), it’s much better if you do the base first. For example, my base for this piece is the second color after the highlight.

TabaMy third work. Guess who? Yes, it’s my brother! I’m really planning to do our family picture. HAHAHA just kidding. I experimented some colors here, and searched on the net. I posted these two (my sister’s and brother’s) on fb and many people reacted. Hehe. If you want me to make a vector of you too, just contact me thru facebook!

So what do you think about the newly learned kind of art? :)

Lines and Fills

Holah! How are you Worpy friends? If you’ll gonna ask me, I would say that I’m doing good. I’m just busy researching and thinking about a concept for our thesis! Yep, thesis! We’re in our last year already and next year would be our graduation! Hooooray! I just hope we all survive this year.

Anyway, we’re currently doing something for our CAD subject and that is tracing / converting into polygons some iconic people, local or international. Of course, I chose Ms. Saoirse Ronan (again) to be my subject. Photo credits to Google.

Here is my reference:

CauVKz2WIAA86ha

Well, uhm, this is my first time doing this kind of “art”. A lot of patience will be needed because you’re going to do some detailing later on. Oh and by the way, you can call this kind of art as “Vector Portrait”. You can see so many Vector arts in the internet and this is only one of the ways you can vector some pictures. I used Corel Draw x7 here, A4 size, 300 resolution.

y

toolSo first, you have to drag the picture that you’re going to trace inside the working area. Be sure to place it at the center or if you want, click the picture and press the letter P on the keyboard. It will automatically be placed at the center. Only the objects inside the working area will be included if you’re going to export it as .PDF. But if you’re gonna export the file in .PNG, you’ll have to erase all the extra objects outside the working area because it will be included in exportation. Get it? I hope so. Hehe.

After dragging the picture inside, you have to lock it to not move. Draw some lines (like the pic above) but make sure all the lines are perfectly connected for the filling later. Use the 2-point line tool for making lines. See the pic at the right to where to find the 2-point line tool.

When you finished lining all the parts, it’s time for filling!

ww

Find the smart fill tool and start filling all the spaces. Choose a color that suits your taste. After filling all of them, you have to select all the objects and unfill all of it by clicking at the lower right part of the tab. Click the fill color and choose no fill like this:

unfill

As you can see at the pic below, the fill color is empty. Now, select the Color eyedropper tool and you can select color at the picture, and the cursor will be automatically become the Smart Fill tool again and fill every spaces. To select another color for another space, hold SHIFT key.

Untitled

After filling every shapes, select all the object by highlighting them and click the outline color at the lower right part of the the tab, right after the Smart fill color, and select None. so it will look like this:

13509011_1330840643597624_8605831940527232937_n

You need to be OC in doing this so that you can avoid mistakes. The only problem that you will face in making this kind of Art is when the lines are not closed. Imagine that, you need to find two lines that aren’t connected among many lines! Such a pain in the eyes.

Anyways, It’s up to you if you will fill the background too. But for me, it’s a necessary to make it look good.

You can group all the objects by selecting all of them – right click – select Group objects, then set aside it by putting it outside the working area. I also did all the steps for the background —  Lines. Fill. Unfill. Fill again.
1

So here’s the finish product!
Ronan - updated

I’m happy with the result tho there are some part of the artwork that needs to be edited. Heehee. But for now, I’ll just leave it like that. I don’t know if I explained the process properly but you can explore Corel Draw more and learn something from it! There are many tutorials in Youtube too.

So, that’s all for today. Have a happy Sunday! ☺

Isang tula, dalawang kataga: “Kailangan kita”

“kailangan kita,” sabi mo.
Tinignan ka niya sa mga mata,
Hinawakan ang iyong mga palad
At sinabing “nandito lang ako.”
Sinalo niya ang iyong mga luha
Habang pasan rin ang iyong dinadala.
Sinabayan ka niya sa iyong paglalakad

– Hindi ka niya hinayaang mag-isa.

Pagkaraan ng mga araw,
Naging matatag ka.
Kaya mo na ang iyong sarili,
Kaya mo nang wala siya.
‘di nagtagal, ikaw ay kaniyang tinanong,
“ayos ka na ba?”
At ngumiti ka bilang sagot.
Simulo noon ay alam na niya

– Hindi mo na siya kailangan.

 

“kailangan kita,” sabi niya isang araw.
Tinignan ka niya sa iyong mga mata,
Ngunit tinitigan mo lang siya.
Ang kanyang mga palad,
naghihintay ng may hahawak.
Umaasa siyang sasaluhin mo rin
Ang kaniyang mga luhang
bumabagsak.

Ngunit wala ka.
Hindi mo siya sinamahan,
Hindi mo siya sinabayan
Sa paglangoy sa lawa
ng mabibigat na problema.

Mag-isa siyang sumuong.
Mag-isang sumuko.
Gusto niyang kayanin, ngunit
hindi nangyari

– naubos ang kaniyang lakas
dahil ibinigay niya lahat sa’yo.

Paalala.

May mga tao talagang darating sa buhay mo na mamahalin ka at mamahalin mo rin. Ibibigay mo ang lahat, gagawin mo ang lahat, isasakripisyo mo ang lahat para sa kanya at sa huli, iiwanan ka niya na parang walang nangyari. Malalaman mong hindi ka niya minahal ng totoo at masasaktan ka. Iiyak ka araw-araw, gabi-gabi, at bawat oras na maaalala mo siya at ang masasayang sandali ninyong magkasama. Mabubuhay ka na puno ng katanungan. Maiisip mo kung saan ka nagkulang, kung hindi ba sapat ang nagawa mo, o kung may mali ka bang nagawa dahil bigla na lang nagkagano’n. Lilipas pa ang araw at makikita mo siyang masaya na. Magtatanong ka uli ng mga bakit. Paano. Kailan. Iiyak ka uli. Masasaktan ka uli. Pero mapagtatanto mo na hindi tama na manatili kang gano’n. Gigising ka na may planong bumangon muli. Hindi dahil sa naaawa ka na sa sarili mong nakalugmok lang sa semento, kundi dahil alam mong hindi iyon ang nararapat para sa’yo. Makikita mo ang kahalagahan mo sa tulong ng mga tao sa paligid mo. Maiisip mong hindi lang pala sa kanya dapat umikot ang mundo mo. Maiisip mong maaari ka uli na sumaya kung hahayaan mong pumasok ang kasiyahan sa’yo. Tatayo ka, unti-unti. Minsan papasok siya sa memorya mo at masasaktan ka ulit, ngunit mangingibabaw na ang positibong pananaw. Hindi ka na maaapektuhan ng kanyang pagkawala. Hindi ka na maiiyak sa magagandang ala-ala ninyong dalawa na hindi na mauulit. Kundi, ngingiti ka na sa pag-alala ng masasakit na pangyayaring dinulot niya sa’yo at ipinadama. Dahil kung hindi sa mga iyon, ay hindi mo maiisip na mahalaga ka pala. Na kaya mo palang mag-isa. Na malakas ka kasi hanggang ngayon ay nakakangiti ka kahit na minsan gusto mo na lang umiyak. Matututunan mong mahalin ang sarili mo at maiisip mo na iyon muna ang dapat mong matutunan bago ka magmahal ng iba.

May mga tao talagang darating sa buhay mo na mamahalin ka at mamahalin mo rin. Pero mali. Ngunit ang pagkakamali na iyon ay magdudulot ng maganda sa iyong sarili. Lalakas ka. Tatapang ka. Ihuhulma ka. At ituturo ka, sa tamang panahon, sa taong magbibigay at magpapadama sa’yo ng totoong kaligayahan.